Art

Zdzislaw Beksiński 1996 YĄ Byłem tu wcześniej, tylko tego nie pamiętam

Kilka dziewczyn [2023] Teatr Nowy Poznań

Dziady [2026] Akademia Sztuk Scenicznych PAPA

Carowie Szujscy na Sejmie Warszawskim [1853]

🔎 Czy okupacja Kremla była największym triumfem Rzeczypospolitej – czy początkiem strategicznego błędu?

W 1610 roku polskie wojska stanęły na Kremlu. Dla jednych to symbol potęgi państwa, dla innych – moment, który na stulecia ukształtował rosyjską pamięć o Polsce.

To nie jest opowieść o husarii ani o samozwańcu.
To analiza decyzji, w których ambicja dynastyczna, interes magnacki i religijna misja zaczęły się pokrywać – a rachunek zapłaciło państwo.

Dlaczego projekt, który miał przynieść ekspansję, przyspieszył konsolidację Rosji?
I czy Rzeczpospolita grała własną grę, czy realizowała cudzy interes?

Nie potrzeba nam innych światów. Potrzeba nam luster.

Poszedłem na Solaris do Teatru Tańca i dostałem coś, czego się nie spodziewałem.
Nie rytm. Nie melodię. Nie taniec w znanej formie.
Zamiast tego — dialog, napięcie, kosmos i lustro podstawione bardzo blisko twarzy.

To nie był spektakl, który głaszcze.
To był spektakl, który przesuwa granice odbioru i sprawdza, ile jeszcze uniesie układ nerwowy widza.

Nie wyszedłem rozczarowany.
Wyszedłem wytrącony.

Czy to sukces?
Zdecydowanie tak.

Szklany Klosz [2025] Studio Sztuki Teatralno Aktorskiej STA

To nie była zwykła sztuka. To kompendium samotności — tej cichej, ukrytej, wgryzającej się w człowieka jak rdza. Opowieść o zapadaniu się w siebie, o obłudzie relacji i o próbach poskładania życia po tym, gdy pęka ono w miejscach, których nawet nie umiemy nazwać.

A do tego praca dyplomowa, której aktorzy porzucili własne twarze w garderobie i wyszli na scenę jakby prosto z ran bohaterów.

Jeśli chcesz wiedzieć, jak wygląda sztuka, która dotyka tej cienkiej granicy między byciem a niebyciem — czytaj dalej.

Może ktoś ma podobnie i poczuje się choć troche lepiej

„Orbity” miały być zwykłym wieczorem w teatrze. Wyszedłem jednak z poczuciem, że ktoś właśnie przejechał po mojej psychice tępą stroną noża. Niektóre spektakle nie kończą się na scenie. Zaczynają się dopiero wtedy, gdy opuszczając teatr wchodzisz w ciemną noc.

Miss Peregrine's Home for Peculiar Children [2016]

Witkacy-Variete [2025] Teatr U Przyjaciół

Sherlock Holmes [2018] Teatr U Przyjaciół

Oksana Mira Kulczycka - Bliżej natury , 2023, Sanok

Maksymilian Nowak Zempiński Tunc Parallel 2020

Mariusz Krawczyk Grand ocean hotel witches convetion 2023

"Monolit" wcale nie jest monolitem, lecz konceptem wielu scen i emocji, z dużą uwagą poświęconą detalom aktorskiej gry oraz fenomenalnym występom solowym i duetom. Spektakl zachwyca muzyką, w tym wykorzystaniem utworów DakhaBrakha, które wywołały sentymentalne wspomnienia. Niezwykłe jest również oświetlenie i projekcje, stanowiące same w sobie bodziec do refleksji. "Monolit" uderza bezpośrednio w odbiorcę, ukazując przepływ informacji i energii w bliski sposób. Pomimo enigmatycznego opisu, który po obejrzeniu okazuje się zaskakująco trafny, sztuka wciąga i chciałoby się ją zobaczyć więcej niż dwa razy. Warto.

Sen nocy letniej [2023] Teatr Nowy w Poznaniu

Portrait de la jeune fille en feu [2019]