Wariat i zakonnica [2017]

Jeden jest tylko pewnik, że wielkość w sztuce jedynie jest dziś w perwersji i obłędzie — oczywiście mówię o formie. Ale dla tworzących, a nie dla szakali, ich forma związana jest z ich życiem.
Dementia praecox
Wgniotło w krzesło bez reszty
Dźwięk i obraz wywierają wielkie wrażenie działając na zmysły wprost. Co się tyczy treści tekstu to zarówno jak i wprost jak i metaforycznie przekaz trafia i grzebie bardzo głęboko w zagrzebanych i niewygodnych emocjach . Sztuka wspaniała podana w sposób bardzo przemyślany i wręcz perwersyjnie dokładnie. Ba, w pewnym momencie do palety uruchomionych zmysłów dołącza także zapach. Zwoje mózgowe intensywnie się gimnastykują przez cały czas spektaklu.
Nie jest to jednak rozrywka wywołująca salwy śmiechu. Spektakl porusza zagadnienia związane z samotnością, świadomością, izolacją i wykluczeniem a także z nadzieją- tą porzuconą też. Motyw miłości jest w mojej opinii jedynie narzędziem, którym majstruje sie i rozplata pomieszane wspomnienia, emocje i uczucia.
Siermiężny odbiór potęguje fakt, że cała sztuka działa się na chyba czterech metrach kwadratowych. Klaustrofobiczna wręcz przestrzeń nawiązywała wprost do ciasnych metod psychoterapii, poglądów medyków często interpretacji widzów (szakali)
Witkacy. Wariat i Zakonnica

W wiadomej sali Towarszystwa Higienicznego
Histeryczne studentki, gawiedź, opłakują ziewającą estradę

Panowie nic nie wiecie,
Dostałem depeszę
Dzisiaj wyjeżdżam

Ktoś zaczął bić brawo